این سخن آبیست از دریایِ بیپایانِ عشقتا جهان را آب بَخْشَد جسمها را جان کُنَد (مولوی) (دکلمه)2- هر که چون ماهی نباشد جوید او پایانِ آبهر که او ماهی بود کی فِکْرَتِ پایان کند (مولوی) (دکلمه)3- در این پایان در این ساران چو گم گشتند هشیارانچه سازم من که من در ره چنان مستم که لاتَسْأَل (مولوی) (دکلمه)4- ...